Mennesket ved havet (2)

Het was nog vrij vroeg en we hadden ons programma op het ietwat teleurstellende Rømø al afgewerkt. We zijn daarna nogmaals naar Esbjerg gereden naar de Mennesket ved havet. Gisteren waren de foto’s op deze mooie plek vrijwel allemaal mislukt en dat hebben we nu ingehaald. Het weer was minder zonnig dan gisteren, maar het heeft toch de nodige mooie foto’s opgeleverd. Opvallend verschil met het publiek van de voorgaande dag was dat toen iedereen op en rond de beelden zat en nu maakte iedereen foto’s vanaf een afstandje. Arjan is even bij de beelden gaan staan omdat je zo pas goed ziet hoe enorm groot deze beelden zijn.

We hadden geluk dat de grijze wolken plaats maakten voor wat meer blauwe lucht. Zo ziet het er net wat vrolijker uit.

En toen waren er nog drie? Ze 'zitten' niet op een rechte lijn, ga op de juiste plek staan en je ziet er nog maar drie.

Het uitzicht van de vier heren bestaat uit een stukje Waddenzee en een deel van de haven van Esbjerg.

Rømø

Onze volgende bestemming was het Waddeneiland Rømø. Het eiland is door een dam verbonden met het Deense vasteland. Je kunt er dus gewoon met de auto naartoe rijden. Halverwege hebben we even gestopt omdat daar vaak allerlei vogels zitten.

De hoeveelheid vogels bij de dam was niet zo groot tijdens onze tussenstop. Een heleboel kokmeeuwen en een aantal regenwulpen. Ze zijn kleiner dan gewone wulpen en zijn verder herkenbaar aan de donkere oogstreep en de donkere kruinvlek.

Op Rømø zijn we direct doorgereden naar het Sønderstrand in het zuiden van het eiland. De parkeerplaats was erg klein, maar er was nog net een plekje voor ons. De reden voor die kleine parkeerplaats werd snel duidelijk, het is hier heel normaal om auto’s en campers op het strand te parkeren. Gelukkig is dat op de Nederlandse eilanden niet het geval. Er waren veel mensen aan het strandzeilen zodat het pas een eind verderop mogelijk was om op het brede strand te lopen.

Rømø is het meest zuidelijke Deense Waddeneiland. Veerboten zorgen voor een verbinding met het Duitse Sylt.

Pas na een flink eind wandelen kwamen we op een deel van het strand waar geen auto's stonden en waar geen strandzeilers meer waren. Daar zagen we zowaar een paar vogels en andere dieren en planten. Zoals een jonge spreeuw op een paaltje en bastaardzandloopkever. Dat klinkt misschien als iemand die heel veel kennis van die insecten heeft, maar het is vooral een beetje gericht zoeken op internet om dit soort namen te achterhalen.

SpreeuwBastaardzandloopkeverLamsoor

In restaurants zie je vaak lamsoor op het menu staan. Dat is echter niet de plant op de foto hierboven. Het is de zulte, waarvan de bladeren lijken op lamsoorbladeren, die als lamsoor wordt verkocht. Echte lamsoor is vrij zeldzaam en komt alleen op dit soort plekken voor die regelmatig worden overspoeld met zout water.

We hebben nog een stuk wat verder van zee gelopen, daar zaten wel de nodige vogels. Op het strand zaten vooral kokmeeuwen en scholeksters.

In een grasveld achter het strand zagen we onder andere deze tureluur en kievit.

TureluurKievit

Op het prikkeldraad hieronder zit een graspieper, op de boomtak een jonge pimpelmees en de vlinder is een atalanta met dichtgeklapte vleugels. 

Er zaten ook een aantal veldleeuweriken, maar het is niet goed gelukt om die te fotograferen.

Graspieper

Pimpelmees

Atalanta

Om te overwinteren kan de Atalanta van Scandinavië naar het Middellandse Zeegebied vliegen. Ze doen er ongeveer vijf weken over.

Vervolgens zijn we naar een plek op het eiland gereden met de naam Höstbjerg. Berg is een groot woord voor deze pukkel, maar vanaf het heuveltje kun je vrijwel het hele eiland overzien.

Marsk Tower

Na het ontbijt in het hotel zijn we eerst naar de Marsk Tower geweest, slechts een paar minuten rijden vanaf het hotel. Je kon de toren al zien vanuit het raam van de ontbijtruimte. De Marsk Tower is een uitkijktoren van de Deense architect Bjarke Ingels in de vorm van het menselijk DNA. Het zijn twee in elkaar gevlochten wenteltrappen. Terwijl we daar waren werd de lucht even blauw en dat leverde mooie plaatjes op.

Vanaf de toren zie je in de verte de duinen van het Waddeneiland Rømø. Dat eiland is door een dijk verbonden met het vasteland van Jutland.

Bij de toren wapperde een Deense vlag in de stevige wind tegen een strak blauwe lucht.

Mennesket ved havet

Het was een flink stuk rijden van Bovbjerg Klint naar Mennesket ved havet bij Esbjerg. Hier staat een opvallend kunstwerk aan zee bestaande uit vier negen meter hoge figuren die uitkijken over de haven en de Waddenzee. Het idee voor deze beelden komt van de Moai van Paaseiland. De grootte en de vorm van de figuren is gebaseerd op de vorm van de vier beelden van Ramses II bij de tempel van Abu Simbel in het uiterste zuiden van Egypte.

Lang geleden, in 1991 heb ik die tempel in Egypte bezocht. Deze tempel is in de jaren zestig in stukken gezaagd en verplaatst naar een hogere locatie om te voorkomen dat de tempel na de bouw van de Aswandam in het stuwmeer zou verdwijnen. 

Abu Simbel, 1991

Abu Simbel, 1991

Het hotel was deze keer een Deense kro, een klein plattelandshotel. Een oude boerderij met een piepende trap en een kamer die je de indruk gaf dat je logeerde bij je grootmoeder. Het lag nogal afgelegen en dus waren we ook voor het diner min of meer afhankelijk van het hotel. Ze serveren typisch Deense gerechten dat wil zeggen enorme lappen vlees met veel zout en weinig groenten. Soms geven ze er een eigen invulling aan, zoals bij de Wienerschnitzel die werd geserveerd met een stukje ansjovis en mierikswortel. Dat was honderd jaar geleden in Wenen ook even hip, maar tegenwoordig wordt het daar met een schijfje citroen en peterselie geserveerd.

We zaten hier vlakbij de Waddenzee. Het was slechts een paar minuten lopen naar de dijk met uitzicht op het Deense deel van de Waddenzee.

In de velden tegenover het hotel stonden twee stel molenwieken zonder dat daar een echte molen aan vast zat.

In de verte konden we ook al de Marsk Tower zien die we voor de volgende dag op ons lijstje hadden staan.