Odense - Hans Christian Andersen museum

Langzaam komt het eind van de reis in zicht. Op 9 juli hebben we Jutland verlaten en zijn we naar Odense op Funen gegaan. De stad van Hans Christian Andersen. Het geboortehuis, een huis waar hij is opgegroeid, het enorme museum bij het geboortehuis en diverse standbeelden zorgen ervoor dat je in Odense niet vergeet wie de beroemdste inwoner van de stad was. Nadat we ons hadden gemeld in het prachtige hotel in het centrum van de stad zijn we naar het (vermoedelijke) geboortehuis van Andersen gelopen. Er is geen bevestiging dat hij hier echt is geboren. 

Achter dit huis is het nieuwe museum gebouwd dat in 2021 is geopend. De tickets zijn gebonden aan een tijdstip, en we konden niet meteen het museum in. We hebben eerst een korte wandeling door de stad gedaan langs enkele plekken die iets met Andersen te maken hebben.

Het ticket van het museum geeft ook toegang tot een paar andere plekken in de stad. Een van die plaatsen is het huis waar hij gedurende een groot deel van zijn jeugd heeft gewoond. Het is een piepklein museum.

Op een van de informatiebordjes kon je lezen dat hij zelden met andere jongens speelde en het liefst binnen zat. Hij beleefde veel plezier aan het naaien van poppenkleertjes. Hetgeen als vanzelf de vraag oproept of Andersen homo was? In zijn dagboeken beschrijft hij meermaals zijn liefde voor mannen. Het is niet duidelijk hoe ver die relaties gingen. Hij beschrijft ook zijn liefde voor vrouwen, maar dat zijn steeds vrouwen die onbereikbaar zijn.

Het nieuwe museum bij het geboortehuis viel nogal tegen en dat kwam vooral doordat de koptelefoons die je voor de rondleiding kreeg niet goed werkten. We zijn drie keer terug naar het begin gelopen voor een nieuwe koptelefoon. Uiteindelijk hebben we het maar opgegeven. Zonder de koptelefoons is er geen touw aan vast te knopen. Door de slecht werkende koptelefoons heb ik het verhaal slechts in flarden meegekregen. Het ging in elk geval over het leven en het werk van de beroemde schrijver. Op de foto's hieronder een beeld van Andersen met twee kinderen en we zien de auteur rondstappen in een huis met allemaal mensen. Helaas gemist wat het voor moest stellen.

Hieronder gaat het over het sprookje van de wilde zwanen.

Hierboven een deel van een panorama met muurschilderingen die momenten uit het leven van de schrijver laten zien.

Hieronder Arjan in het donker. Aan het eind van de tocht door het museum kun je nog even door het geboortehuis lopen. Ze hebben dat recent helemaal leeg gehaald, van een nieuwe vloer voorzien en alles was opgeschilderd. Zo mooi opgeknapt was zeker niet in de tijd van Andersen die in armoede is opgegroeid.

 

Omdat we al vroeg waren aangekomen in Odense hadden we nog niet kunnen inchecken in het hotel. We hadden wel onze bagage al achtergelaten bij de receptie. Na het bezoek aan het museum zijn we naar het hotel gelopen om alsnog in te checken en de bagage op de kamer te zetten. In een hoekje bij het hotel zat een jonge zilvermeeuw. 

 

Later die middag zijn we nog even de stad ingelopen en daarbij kwamen we ook langs het stadhuis dat in de negentiende eeuw werd gebouwd.

Bij een hotel in het centrum zat deze Hans Christian Andersen op een bankje.

Hans Christiaan Andersen (links)

Eromheen waren nog een aantal andere objecten geplaatst met figuren uit de verhalen van Andersen zoals Duimelijntje. Duimelijntje is een klein meisje die geboren wordt uit een bloem.

Hieronder een 'kleine zeemeermin'-zuil. Onderaan de zeeheks die hier is afgebeeld als een oud tandeloos besje.

In een park bij de Odense rivier die dwars door de stad stroomt staat een standbeeld van de schrijver. Op de sokkel staat zijn geboortedatum 2 april 1805.

In het water drijft een roestvrijstalen bootje. Dit bootje komt, in een papieren versie, uit het sprookje met als titel Het standvastige tinnen soldaatje.

In dit park staat ook het Hans Christian Andersen paviljoen waar regelmatig voorstellingen gewijd aan het werk van de schrijver zijn te zien.

Tot slot een foto van een beeld van koning Knoet IV van Denemarken met als bijnaam Knoet de heilige. Hij deed zijn uiterste best om de kerkelijke leiders ter wille te zijn. De dom van Odense heet Sankt Knuds Kirke. De kerk stond tijdens ons bezoek in de steigers. In Zweden en Finland wordt op 13 januari nog steeds Sint-Knoetsdag gevierd. In Denemarken wordt die dag niet gevierd. Knoet is overigens vermoord tijdens een volksopstand toen hij het plan had opgevat om Engeland te veroveren. De moord vond plaats in een kerk die op de plaats stond van de huidige Knuds Kirke.

Slot Egeskov

Na een prima ontbijt waarbij elk plakje kaas in een apart glaasje was ‘verpakt’ zijn we begonnen aan de langste reisdag van deze reis. Van Stege in het zuidoosten van Denemarken naar Aarhus in het noordwesten. Het was ongeveer 2½ uur rijden tot kasteel Egeskov op het eiland Funen, ongeveer 30 km ten zuiden van Odense. Het kasteel staat in het water en heeft zo ongeveer een compleet eikenbos als fundament. Het is een prachtig gebouw en rond het kasteel zijn er allerlei activiteiten en musea.

Kom je dichterbij het kasteel dan zie je dat het twee gebouwen zijn. Boven het koetshuis en hieronder de burcht. De gebouwen zijn door een muur met elkaar verbonden. Bij een aanval op één van de gebouwen konden de bewoners via de gangen in die muur van het ene naar het andere gebouw vluchten. Er was ook een watervoorziening zodat ze enige tijd ondergronds konden blijven.

In het water rond het kasteel zwommen twee zwanen met hun zes half volgroeide kuikens.

De tuinen zijn zeker de moeite waard voor een korte wandeling. Je kunt helemaal om het kasteel heen lopen.

In de tuin staat een groot gouden ei van de Deense wetenschapper en kunstenaar Piet Hein (1905-1996). Hij was wiskundige en dat zie je terug in de vorm van zijn kunstwerken zoals dit gouden ei. Er wordt beweerd dat hij een directe afstammeling was van Piet Hein, de Nederlandse zeevaarder uit de 16e eeuw. Daarover zei hij zelf: 

Mijn voorvader, de Nederlandse volksheld Admiraal Piet Hein, stierf — zoals Nederlandse geschiedschrijvers om de tien jaar herhalen — kinderloos. Je kunt niet veel vergen van een voorvader, maar je mag van hem aannemen dat hij niet kinderloos gestorven is.

We zijn ook binnen geweest. Niet zo heel bijzonder. Veel ouwe meuk zoals je die in dit soort kastelen wel vaker ziet. En ze zijn flink op jacht geweest in (vooral) Afrika. Het hing er vol met dierenhoofden en huiden. Op zolder stond een heleboel oud speelgoed.

Bij de uitgang stond een beeld van Hans Christian Andersen die in een spiegel kijkt. Niemand kon ons vertellen wat de reden van die spiegel is. Waarschijnlijk moeten we het zoeken bij het sprookje De sneeuwkoningin. In dat verhaal komt een spiegel voor die de eigenschap had dat wat goed en mooi was erin verschrompelde tot bijna niets. Alles wat niet deugde en lelijk was werd nog lelijker. De vraag is dus wat Andersen zelf ziet in de spiegel? 

Daarna zijn we richting Aarhus of Århus gereden. Tot 1943 heette de stad Aarhus, maar bij de invoering van een nieuwe spelling werd het Århus. Sinds 2011 gebruikt de gemeente weer het oude Aarhus, maar Århus is ook nog steeds okay. Op de borden langs de snelweg kwam je beide spellingen tegen. Maar hoe je het ook schrijft, je spreekt het uit als oorhoes.

Tivoli

Op de volgende foto kijkt Hans Christian Andersen in de richting van de ingang van Tivoli.

Nadat we hadden ingecheckt in het hotel zijn we naar Tivoli gegaan omdat er een paar filmlocaties in het park zitten, we wilden nog even lunchen en het is gewoon leuk om in dit beroemde pretpark rond te lopen.

Het is een ongebruikelijk constructie wat betalen betreft, je hebt een ticket nodig om binnen te komen en vervolgens moet je voor elke attractie nog apart betalen. De lunch was heerlijk, het smørrebrød zag er fantastisch uit. Het is een traditioneel Deens lunchgerecht met royaal belegd roggebrood. Vaak met zalm, kaas, vlees of rauwkost. Ook in Tivoli ontkwam je niet aan de Tour de France. Er stond een grote gele Eiffeltoren.

We zijn in Tivoli nog even naar binnen gegaan in een gebouw met daarin een aquarium. Je moet betalen bij de ingang en gaat dan naar beneden om in een ruimte te komen met een paar aquaria. Best mooi, maar echt niet meer van deze tijd. Een van de aquaria zat vol met roodbuikpiranha's.